DRUKUJ

 

Kołysanka dla Jaskrowej duszy ...

Publikacja:

 03-09-25

Autor:

 Papercut
Noc ciemna otula nas
wokół cieni czarnych las
granatowy aksamit niebo otula
usłana gwiezdnym pyłem ziemi matula

w ramionach swych ukołysze cię
spokoju chwile podarować chcę
niech duszy twej zamilknie krzyk
nie dojdzie tu chaosu ryk

snu złotawą mgłą zasnuj oczęta swe
ja w ciepłej pościeli ułożę ciało twe
ciche mego serca bicie zaśpiewa
razem z nim zaszumią suche już drzewa

z zimnego ranka nastaniem znów zbudzi się słońce
wciąż za wielka woda rzęs twych utkwione martwe końce
lecz nim słońce wzbije się na nieba sklepienie
twe oczy ospałe znów otworzy powiek uniesienie

ruszymy na szlaku nieznane drogi
lecz gdy za rok szklany mróz srogi
skuje ziemię, nasze dusze znów się spotkają
i wtedy już razem wesoła pieśń zaśpiewają

a teraz śpij spokojnie pod nieba sklepieniem
przed świtem jeszcze pożegnam cię spojrzeniem
przed sobą cały szmat drogi mam
na szczęście srebrzyste łzy ci dam

będziesz słyszał mojej pieśni echo
kiedy w południe będę już daleko
łączą nas uśmiechy zatopione w winie
łączy nas przyjaźń która nigdy nie minie ...

Data:

 X. 02'

Podpis:

 Papercut

http://www.opowiadania.pl/main.php?id=showitem&item=1648

 

Powyższy tekst został opublikowany w serwisie opowiadania.pl.
Prawa autorskie do treści należą do ich twórcy. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Szczegóły na stronie opowiadania.pl