DRUKUJ

 

KYTNAMOR

Publikacja:

 09-05-31

Autor:

 Carlota
Wiem,
To co było, nie wróci.
Ja nawet niczego nie chcę od ciebie!

Potrzebuję miłości...
Tak bardzo tęsknię za czyimś(twoim) dotykiem, pocałunkiem, słowami czułymi...
Ale czy prawdę pisałeś?
Bo nigdy nie mówiłeś! Tylko pisałeś...
Ty tylko pisałeś te puste słowa, które nie były odzwierciedleniem twej duszy.
Więc po co?!
Dlaczego?
Ja nie rozumiem...
Przecież to nie ja zaczęłam tę bliższą znajomość.
Nie narzucałam się.
Nie zmuszałam.
Nie mówiłam.
A potem nie myślałam...
Tak bardzo chciałam ci ufać i wierzyłam w twoją samotność, wrażliwość, chciałam...
PIEPRZONY ROMANTYK!
Trzeba przyznać, że pisanie idzie ci dobrze, bardzo dobrze.
Ale za cholerę, tego wszystkiego co przelewasz na papier nie potrafisz wprowadzić do swojego życia.
Bo myślisz tylko o sobie!
Nie liczą się inni, bo jesteś ty i najważniejsze jest twoje szczęście.
Bo ty możesz kochać jedną, z drugą być, a z trzecią zdradzać.
A może więcej ich było... powiedz mi...
Ach nie, ty nie potrafisz. Ty tylko piszesz.
Piszesz i obiecujesz
.

Data:

 2.05.09

Podpis:

 Carlota

http://www.opowiadania.pl/main.php?id=showitem&item=54092

 

Powyższy tekst został opublikowany w serwisie opowiadania.pl.
Prawa autorskie do treści należą do ich twórcy. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Szczegóły na stronie opowiadania.pl