DRUKUJ

 

Pro Memoria

Publikacja:

 10-04-15

Autor:

 KUKI
Jesteś tak blisko, a jednak daleko.
W głębinie serca za tęsknicy rzeką.
Jeszcze Cię widzę, Twój uśmiech życzliwy
I smutek czuję, co jest nieszczęśliwy.

Tam Ci już grają skrzydlate anioły
Krewni witają, są nakryte stoły.
Tam już w jasności dotykasz dziś Chwały
Oglądasz niebo i majestat cały.

Nam tu cierpienie, źle nam tu bez Ciebie.
Co będziesz robił w tym niebiańskim niebie?
Wspomnień perełki toczą czas miniony.
Tamtą melodię, przekuwają dzwony.

Chociaż odszedłeś gdzieś za siódmą górę
Nas tutaj dręczą myśli złe, ponure.
Choćbyś i trafił w tamten siódmy las
W pamięci Jesteś, wiedz to, na wieczny czas.

Arturze! Miły Arturze!
Tylko mnie nie proś, bajki Ci nie powiem
Bo dziś mam pustkę w osmutniałej głowie.

Data:

 14.04.2010

Podpis:

 KUKI

http://www.opowiadania.pl/main.php?id=showitem&item=62022

 

Powyższy tekst został opublikowany w serwisie opowiadania.pl.
Prawa autorskie do treści należą do ich twórcy. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Szczegóły na stronie opowiadania.pl