"Znowu"

UŻYTKOWNIK

Nie zalogowany
Logowanie
Załóż nowe konto

KONKURS

W grudniu nagrodą jest książka
LATA
Annie Ernaux
Powodzenia.

SPONSOROWANE

Bliskie spotkania

Chodźmy...

Imagine

Nie tylko z tego świata jesteśmy, bo życie się zmienia, ale się nie kończy...

Pęknięcie - Rozdział 4

Gdy rzeczywistość zaczyna przesuwać się o milimetr, Nisa i Ellie odkrywają, że niepokój nie jest już tylko w ich głowach. Drobne pęknięcia, obcy mężczyzna w kapturze i zjawiska, których nie da się wytłumaczyć, wkraczają w ich codzienność.

Sen o Ważnym Dniu

Opowiadanie napisane na konkurs związany ze słowem "JUBILEUSZ". Horror... swego rodzaju (nie do końca poważny).

Mefisto i Carmen

"Nie moja w tym wina, że jak to bywa w świecie Los z przekory nici gobelin życia plecie."

Nowozrodzenie

Czym jest zbawienie.

Nowa Atlantyda

Jedna z przyszłości futurystycznych zawartych w e-booku "Futurystyka" (Przyszłość kiepska)

Rosół

Aż raz, na mojej drodze, wiodącej do niechybnej śmierci,

Nowa płeć

Wierszyk satyryczny

Ró-ża

Na skrawku zapisane

REKLAMA

WYBIERZ TYP

Opowiadanie
Powieść
Scenariusz
Poezja
Dramat
Poradnik
Felieton
Reportaż
Komentarz
Inny

CZYTAJ

NOWE OPOWIAD.
NOWE TYTUŁY
POPULARNE
NAJLEPSZE
LOSOWE

ON-LINE

Serwis przegląda:
1311
użytkowników.

Gości:
1311
Zalogowanych:
0
Użytkownicy on-line

REKLAMA

POZYCJA: 524

524

"Znowu"

Data
03-06-29

Typ
O-opowiadanie

Kategoria
Psychologia/Środowisko/Zbrodnia

Rozmiar
1 kb

Czytane
4675

Głosy
11

Ocena
3.55

Zmiany
03-07-10

Dostęp
W -wszyscy

Przeznaczenie
W-dla wszystkich

Autor: Aqumia

Podpis: Aqumia

Przemyślenia dochodzące do tego, że wszystko już się zdarzyło i nic już nie może zaskoczyć, strach.

Opublikowany w:

hehe

"Znowu"

Znowu...
Znowu wstaje słońce...
Znowu budzę się, jak co rano i idę wypić kawę-znowu nie wyspana,
Piję,
Jak zwykle mi nie smakuje,
Ale przynajmniej pomaga...To chyba dobrze...
...Nie wiem...
...Z resztą nie jestem pewna,
Kolejny facet mnie opuszcza...
...Znowu...
...A to tak bardzo boli,
Boję się,
Boję się samotności,
Nikogo nie mam...
...Oprócz tego jednego jedynego pyłku kurzu,
Na pułkach...Telewizorze...Na biurku...
Idę do kuchni, jak co dzień i robię kolejną kanapkę,
Jem ją...
Jak zwykle z pomidorem...
Nie lubię pomidorów...Ale to już bez znaczenia...
Znaczenie...
To taka dziwna rzecz...
Na czym ona polega...
Sięgam po prochy,
One tak bardzo pomagają...
Gdy ich zażyję od razu wszystko rozumiem,
Tylko tym razem jakoś ciemniej się robi niż zwykle...
I znowu ten sam strach,
Tylko tym razem trochę większy niż zwykle,
Błądzę ciemnymi korytarzami,
Żadnego światełka na jego końcu,
A tu jeszcze ciemniej się robi...
Niesamowite...
Czuję się tak jakbym leciała w przestworzach...
O!
Nowa gwiazda zaświeciła na niebie...
Oj, jaka ona mała...
Zupełnie inna niż te z boku,
Taka...
Mniejsza...
Zupełnie różna...

Podpis:

Aqumia

29.06.2003r.

Dodaj ocenę i (lub) komentarz

ZALOGUJ SIĘ ŻEBY DODAĆ OCENĘ

Twoja ocena:


5	4,5	4	3,5	3	2,5	2	1,5	1

ZALOGUJ SIĘ ŻEBY DODAĆ KOMENTARZ

Twój komentarz: