DRUKUJ

 

Serce

Publikacja:

 19-01-31

Autor:

 MartaG
Ty pozwól Mu odejść wiosną zieloną,
Wiatrem, co ziemię zamiata skrzydłami.
Niech leci bez żalu drogą wysoką,
Miłością Twych słów cicho wyszeptaną.
Błyszczący niech będzie życia nowością,
Bez skazy dawnej śladu najmniejszego.
Przybije do portu trefnej wolności,
Statkiem nadziei poczucia złudnego.
Uwolnij Go, proszę, niech lekko biegnie
Wśród traw, co po nogach prawdziwie sieką.
Może zrozumie przypadkiem, że serce
Na zawsze mianował ślepym kaleką.

Data:

 Styczeń 2109

Podpis:

 MArtElNatywa

http://www.opowiadania.pl/main.php?id=showitem&item=81138

 

Powyższy tekst został opublikowany w serwisie opowiadania.pl.
Prawa autorskie do treści należą do ich twórcy. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Szczegóły na stronie opowiadania.pl