A wszystko z nieba...

Początek1 / 1

jeśliś

kaprysem ironią luny blasków nietkniętych spełnieniem nowiu pełnią tylko

bliskością co potrąciła promień słońca bezwiednie wzbudzając świt zbyt wcześnie nęcąc jutrzenki zmysły

lśnieniem li tylko spadającej gwiazdy mgnieniem i znikniesz z mych dłoni żarem