Angel cz.3

Początek1 / 1

Rozdział 2,,Inna?” -Co ty tutaj robisz?! Angel siedziała w dyżurce i wesoło machała nogami. Rilley była zdziwiona wizytą koleżanki, gdyż nie powiedziała jej gdzie mieszka. -Co ty tutaj robisz?- powtórzyła pytanie -Przyszłam cię gdzieś wyciągnąć. Przecież masz wakacje!- odpowiedziała wesoło złotowłosa. -Ale ja przecież… -No choć już. Do widzenia Tom! Angel i Rilley wyszły na ulicę i podążyły w stronę miasta. -Zapewne dziwisz się skąd wiedziałam gdzie mieszkasz. Wytłumaczę ci to, ale jeszcze nie teraz. Teraz coś ci pokażę. Chodźmy szybciej, bo jeszcze mamy kawałek drogi do przejścia. Dziewczęta szły szybko w stronę mostu. Rill dziwiła się, dlaczego nowa znajoma ją tu prowadzi. Było już prawie ciemno i zapewne rodzice będą martwili się o nią. I co takiego ważnego Angel chce jej pokazać? Na miejscu nie było nikogo tylko po rzece płyną jacht jakiegoś bogatego biznesmena. -Podejdźmy tutaj –powiedziała anielica. -Ale co… -Wytłumaczę ci wszystko. Podejdź do barierki. Rilley niepewnym krokiem podeszła i chwyciła się kurczowo mostu. Zaczęło kręcić się jej w głowie i czuła jak żołądek podchodzi jej do gardła. Jej lęk wysokości dawał o sobie znać. -A teraz przejdź na drugą stronę. Tylko ostrożnie. Rilley popatrzyła ze strachem na Angel. Co ona chciała zrobić? Nie wiedziała czemu przeszła przez barierkę i stanęła obok znajomej. -Wierzysz w Boga? -Nie. Już nie. -A dlaczego? -Bo to on zabrał życie mojej mamie i umieścił mnie u nich. -Ale czy wierzysz w Boga? -Już mówiłam. Nie. -To teraz puść się barierki. -Przecież to głupota. Spadnę i się zabiję. -Puść się i uwierz. Rilley czuła jak jej ręce odrywają się od barierki i czuła jak spada. Dlaczego ja to robię? Co ja robię! I wtedy poczuła ciepło. Wszechogarniające ją uczucie radości i potęgi. Czuła się inna. Cudowna. Otworzyła oczy. Leżała na ulicy a obok niej stała Angel. -Co to było? Czy ja… -Tak, latałaś. Ale to tylko jedna z twoich umiejętności. A masz ich wiele. Tylko musisz je odnaleźć w sobie. Dziewczyna czuła się dziwnie. To, co usłyszała nie tylko ją zdziwiło, ale i przeraziło. A więc kim lub czym była? Podniosła głowę i spojrzała w błękitne oczy towarzyszki. -Angel, czy ja jestem inna?

Rozdział 3,,Umiejętności” -A teraz siądź na dywanie. O tak. I pomyśl o tej małej metalowej kulce. Niech twój umysł będzie czysty a ty myśl tylko o niej. Angel siedziała na fotelu w domu