-

Początek1 / 1

Obudziłam się, wstałam, Wszystko dokładnie przemyślałam. Ma twarz ukryła się w żalu, Poczucie winy wygrało. Me życie się zmieniło.

Znów do krainy żałoby przybyłam, Tam się odnałazłam. Te wszystkie zagubione twarze... Owieczki straciły pasterza. Świat się zmienił, Modlitwa okryła go ciężkim płaszczem Matki. Już z nami tutaj go nie ma, Dlaczego Boże zabrałeś nam ukochanego Papieża? Nic nie jest już takie proste, Nie skończona dobroc odeszła. Ja też zostałam sama, Zupełnie jak bez obrazu pusta rama, W kącie okryta, przerwałam nic dumy. Co znaczą słowa w starym notatniku: „Nie lękajcie się”? Wytłumaczy je jedynie ból. Mówią, że tylko strata przyjaciela, Nie wierzę, Czuję coś tak nieopisanego jak przy wierszach Mickiewicza. Czy to właśnie jest to cierpienie, na tyle sposobów grane? Me serce zostało nim nakłute, Został ślad, parę liter: Jan Paweł II, Polak nasz. To ten napis, on uwolnił dobro,…