* * *

Początek1 / 1

Jak nie stracić samego siebie dziś, będąc straconym wczoraj? Jak budować nowy dzień żyjąc wciąż wczorajszym? I po to tylko, by móc dalej trwać oblepiam się nicością. Nie po to by kiełkować lub by więdnąć lecz by zdrowym być dla oczu. I trwam tak w zawieszeniu mechanicznie oddychając bo sam oddech nie ustanie. I trwam bez sił na śmierć i chęci na życie. Bo cierpienie gdy przekroczy swe granice rodzi obojętność. A wtedy schną wszystkie łzy, kasują się wspomnienia i