Bezimienny spotyka Obserwatora

Początek1 / 1

Wyobraź sobie wielką, latającą gałkę oczną obrośniętą dziesiątkami macek, każda zakończona osobnym okiem. Pod nią szeroka paszcza z ostrymi jak brzytwa zębiskami. Skórę ma twardszą niż dębowa kora, a szybki i zwinny jak kot! Tak właśnie wygląda Obserwator. Istota pradawna, potężna i cholernie brzydka. Każda z nich jest z natury zła, potrafi kusić potęgą, bogactwami… jej spojrzenie omamiło wielu! Oddali jej swe dusze, skuszeni obietnicami. Głupcy! Obserwator nie dba o ludzi, dla nich jesteśmy jak pluskwy, czasami użyteczne, przydajemy im się… ale jesteśmy tylko zwykłymi pluskwami! Wielu chciało ich pokonać, wizja bogactw i sławy kusi. Glupcy! Nikt, powtarzam nikt nie wygra w starciu z tymi potworami, ze tak powiem, oko w oko! Trzeba podstępu, sprytu i magii. Słyszycie? Magii!!! I to nie byle jakiej. Tylko zaklęta broń i potężne czary mogą je zranić. Nie zajdziesz ich w nocy bo nigdy nie śpią, czuja żywych na sto kroków a magia działa na nich jak na mnie gołe kobitki! – spojrzał wymownie na gospodynie i uśmiechnął się do swoich myśli. Skutkiem tego, na twarzy wykwitł mu obleśny uśmiech. Po chwili odchrząknął i kontynuował. – Można jednak je oszukać. Wojownik może spróbować blokować ataki lub rozproszyć jego koncentracje. Albo oślepić! Wzrok to ich najmocniejszy i najsłabszy zarazem punkt. Pozbawiony wzroku straci swoją największą przewagę. Ale to nie takie proste, o nie. - Jak więc mam go pokonać? Powiedz mi. – Słowa te należały do Alexiego, młodzieńca słynącego w mieście z odwagi, siły, zwinności, umiejętności walki... Mówiąc krótko: lokalny wojownik. Samodzielnie wyprawiał się na polowania, potrafił w pojedynkę powalić niedźwiedzia! Gernald tylko przelotnie na niego spojrzał i oddał się kontemplowaniu wnętrza pustego kufla. - Ty? Nie rozśmieszaj mnie… - Sam mówiłeś, że są sposoby, że trzeba sprytu żeby go… - Głupi! Nie słuchałeś, co…