Inne · 2 min czytania

Biała Droga Donikąd

Bezpłatny fragment · pierwsze 50%

Początek

Biały proszek w kształcie ścieżki Który miał dać zapomnienie

Kontra zycie monotonne Bezlitośnie malejące

Smak goryczy w dwóch wymierach Co rozpala mą świadomość

I przedmioty mysli słowa Tak znajomo znikające

Biała smierć co krąży w żyłach Która daje wyzwolenie

Chociaz wiem za parę godzin Świat mnie zmiażdży swym ciężarem

Wtedy znowu twarz swą zbrukam Krwią co spłynie na me wargi

I ponownie sobie wmówię Że odkupię winy żalem

Biała rozpacz w kształcie ścieżki Co prowadzi do nicości

Sen w kolorze czarno-białym Co był