Inne · 3 min czytania
Celebryta
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Mam na imię Aurelia. Wszyscy mówią na mnie Amelia. Jak puzzle a on jest brakującym elementem, który wierzę, że kiedyś się odnajdzie. Jestem mężatką, mam dwójkę dzieci. Mieszkamy w dużym mieście w jednym z europejskich miast. Wszyscy stawiają nas, jako wzór do naśladowania, wzór dla innych związków. Cieszę się, że tworzę taką rzeczywistość. ja, mój mąż i rodzina tworzymy jedynie część wzoru na rzeczywistość... to szczęście ma swój nieświadomy dla nich mianownik, przez który to wszystko się trzyma.
Pochodzę z niewielkiej miejscowości. Zawsze chciałam uciec stamtąd. Uważam, że do "siebie" wraca się po to by przypomnieć sobie, po co się uciekło lub by umrzeć... Ja miałam, mam trzeci powód- by przeżyć coś na podobieństwo katharsis. Nie oszukujmy się- człowiek to istota, żyjąca w stadzie, w skupisku, chcąca dominować nad innymi, wg niego słabszymi. Tak, ja, ty on również. Jest jedna pochodna tego zjawiska- dominuję nad innymi w sposób by pozwolić im myśleć, ze dominują. Analiza ludzi i sytuacji przychodzi mi łatwo.
Miałam szesnaście lat, gdy wyjechałam ze swojego domu i do dziś mówię szczerze, co myślę o małych miejscowościach (sielanka, ksenofobia, wstyd, skandale, plotki, tłamszenie (się). Pamiętam ten dzień. Poczułam się wolna jak ptak, który wystarczająco krotko był w…