Chrabąszcz

Początek1 / 1

Trzasnął w „czaszkę” chrabąszcz chrząszcza, by nie chrzęścił szczęką w gąszczach, nie szeleścił i nie szczypał, nie wystrzelał, jak niewypał...

Chrząknął chrząszcz, ochrzanił drania, że od zajęć go odgania i, gdy oddał mu z nawiązką, przykrył się suchą gałązką...

Tamten strzepnął kurz ze skrzydeł i poleciał w stronę wideł, lecz udźwignąć nie był w stanie i powtórnie dostał lanie...

Przewrócił się na ściernisko i zabrudził sobie wszystko. Wlazł pod szczawiu wiązkę małą i tam siedział dobę całą...

Nazajutrz jutrzenka świta i chrabąszcza światłem wita... On – po wszystkim wyleczony, odleciał jak urzeczony...

Gdy