Chronić dziecko przed całym światem! Na pewno?

Początek1 / 1

[123] Chronić dziecko przed całym światem! Czy aby na pewno jest to dobre?

Kiedy rodzi się upragnione dziecko, świat rodziców nagle zmienia się o 180 stopni. Wszystko nabiera sensu, serce bije przy każdym przytuleniu, przy każdym ściśnięciu maleńkich paluszków na dużej dłoni matki czy ojca. Wszystko się zmienia. Szczęśliwi rodzice, z całych sił pragną uchronić dziecko przed złem, jakie może je czekać w naturalnym środowisku. (Nie)Świadomie odcinają swoim pociechą tlen, który jak każdy wie - jest niezbędny do normalnego funkcjonowania. Stosują zakazy i nakazy. To, co dla 'normalnego' dziecka jest naturalne, dla nich - abstrakcją, coś nierzeczywistego. Ciągła nauka i nacisk na dobre wykształcenie jest tak silny, że nie ma czasu na życie prywatne. Zamknięci w nienormalnym kręgu rodzicielskiego strachu, nie znają przyjemności związanych z ich osobą. Stają się zaprogramowanymi maszynami, które trzeba ustrzec, które mają spełnić pragnienia rodziców: najlepsza szkoła ponadgimnazjalna, najlepsze studia - najcięższy kierunek.. dzieci muszą mieć dobry start. W tym biegu, spełnianiu swoich ambicji przez wykorzystywanie dzieci, rodzice zapominają o ich dzieciństwie, pragnieniach, marzeniach. O tym, co potrzebne w okresie dojrzewania - miłości. Tej prawdziwej, szczerej miłości, która kształci i wypełnia od środku. Zamiast rozmów są rozkazy i nakazy. Zamiast wsparcia w postaci choćby zwykłego przytulenia - spojrzenie mówiące "nie możesz mnie zawieść. Robię dla ciebie wszystko, więc zrób coś dla mnie!" I znika gdzieś mocne bicie serce, szeroki uśmiech, świat wywraca się do góry nogami, miłość zostaje uśpiona. Nie ma prostych gestów - strach przed…