Czas

Początek1 / 1

Chwilka za chwilką, powoli sunie Czas Drogami, które omiata podmuchami wiatr Łąkami lśniącymi porannym deszczem Ścieżkami nieznanymi dla nikogo jeszcze

I staje niekiedy w drzwiach ludzkich domów Ze spokojem obserwując rozpaczliwy pęd Zaganianych, zziajanych wycieńczonych pracą Sfrustrowanych, nieufnych, pełnych gorzkich snów

Ulicami ciemnymi nawet w jasny dzień Wśród wykrzywionych grymasami twarzy Pełznie cichutko w nieśmiałym zdumieniu Omijany spojrzeniem oczu pełnych łez

Czasami ktoś stanie z podniesioną dłonią Jakby chciał zatrzymać to, co musi być Płonie on ogniem tylu słusznych spraw Że aż serce ściska jakiś straszny żal

I tkwi tak milczący jeszcze parę chwil Aż…