Filozofia · 1 min czytania
"Człowiek w spranym dzisiaj"
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Człowieku w spranym dzisiaj, We wczorajszym smutku na sobie, Zaprzyjaźniony z życia parkometrem; Rok Twój mija, doba po dobie.
Niemy przyjacielu, Jesteś jak ludzka bohema, Chciałbyś więcej dać, Ale więcej nie masz.
Zamknięt