Inne · 2 min czytania
CZYTAJĄC REMBRANDTA
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Waldemar Pasiński: „CZYTAJĄC REMBRANDTA” – wyimek z powieści „Wejście w arkana, czyli autoportret z filmem”
Czytając Rembrandta pociemniałe płótna Przenikam smugą ukrytego światła Wnętrza zasnute ciepłym mrokiem brązów Tam z ciemności rys światła wyjmuje Przepychem drapowane ciężkie ubiory Archaiczne gesty tak bardzo współczesne Szlachetne twarze zesztywniałe konwenansem Pogrążone w koronkowej głębi wewnętrznego życia
Pogrążone w koronkowej głębi wewnętrznego życia Zabarwione miłością dumą biblijną przypowieścią Sterane mądrością krzątaniem domowym Postaci wiodą mnie przez biograficzne epizody Mówią o małym życiu pod matczyną piosenką O pochyleniu nad pismem miłosierdziu w chorobie O pokorze w nieszczęściu i tkliwości żony Gdy coraz trudniej w