Filozofia · 1 min czytania
Dama paryska
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Pod złotą kolumnadą starożytnych bogów, Rozpościera się wielki labirynt bulwarów. Kolorowe aleje wonią sławy pachną, A brzegi jej obmyte rzeką, ochrzczoną Imieniem artystów, mędrców i bohaterów.
Pod stalową wieżą wyśmiewającą przeszłość Stoi dama, swoją nagością – chwaląc mądrość, Trzymając w ręku sztandary bohaterstwa Jako krew i mięśnie – rozpyla odór męstwa.
Jej oczy czerwone, barwione światłem słońca, I pierś wykrzykująca hymn – dla miasta…