Filozofia · 2 min czytania
Deszczowy człowiek
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
DESZCZOWY CZŁOWIEK
Deszczowy człowiek nie znosi słońca, które wypala mu oczy i drażni jego skórę. Deszczowy człowiek nienawidzi wiatru, który czyni go niewidocznym w nawiewanym pyle. Deszczowy człowiek nie lubi ani dnia, ani nocy, gdyż o żadnej porze nie czuje się bezpiecznie. Deszczowy człowiek nie wierzy, że Bóg zbawi jego duszę, gdyż jeszcze nic nie uczynił ¬¬¬¬¬by go poznać. Deszczowy człowiek kocha tylko deszcz. Gdy pada, wychodzi z domu. W strugach deszczu zdziera z siebie koszulę i pozwala, by deszcz obmywał jego ciało. Nie zważa na trzaskające wokoło pioruny i rozdzierające niebo błyskawice. Pada na kolana, podnosi ręce do góry i wierzy. Wierzy, że deszcz