Dialogi z Mistrzami - 1. Do Franciszka Villona

Początek1 / 1

Oj, Villonie, Villonie Synu Francuskiego bruku Kronikarzu śmierci Ty coś ballady nagrobne Układał Klientelą płatnic bywał I szczerze te anioły upadłe opłakiwał Ciekawa jam jest cóż byś powiedział Na swą legendę Jakże byś bracie zareagował Na wieść że twa poezja kultem otoczona Cóż byś pomyślał gdybym w mej śpiewce rzekł o studentach którzy na uniwersytetach czytują twe „Testamenty” tyś coś karczmę przedkładał nad księgi wzorem poetów ty coś uciekł z pod konopianej pętli bohaterem…