Diana i Jagoda w wieku lat 3- czyli początek...

Początek1 / 1

Mama szykowała właśnie obiad: Sphaghetti. "Ech. Już po wszystkim- myślała.- rozwód skończony, mieszkam teraz sama z moimi skarbami. Tylko skąd wziął się ten dziwny znak...?" Spojrzała w okno. Diana i Jagoda bawiły się w piaskownicy, Emma czytała jakąś książkę. -Dianusiu! Jagódko!- zawołała.- Chodźcie tu szybciutko! Dziewczynki pobiegły do niej. -Tak mamo?- zapytała Diana -O co chodzi?- powiedziała Jagoda -Otóż,- zaczęła mama.- Jak wiecie Emma ma jutro dwunaste urodziny. Ty, Jagódko masz talent plastyczny. A ty, Dianusiu jesteś bardzo kreatywna. Może zrobicie starszej siostrze jakąś laurkę albo coś? Mogę wam pomóc jak chcecie. -Nie trzeba- zawołały bliźniaczki i zniknęły w swoim pokoju. "No to teraz najtrudniejsze...- pomyślała mama- rozmowa z Emmą." Podeszła do starszej córki. Emma zauważyła ją -Hej, Ell!- zawołała. Musicie wiedzieć że nigdy nie mówiła do mamy inaczej niż "Ell" od imienia Elisabeth.- Chciałaś o czymś porozmawiać? -Tak...- zaczęła nie pewnie mama- O rozwodzie z tatą... -O nie!- jęknęła Emma.- Znowu to samo?! I zniknęła w swoim pokoju. Ell chciała coś za nią zawołać gdy poczuła smród spalonego makaronu. Zaczęła biec do kuchni. Zastała tam bliźniaczki -Mamo, my nie będziemy tego jeść!- zawołała od progu Jagoda -Tak! Nie będziemy jeść byle czego!- potwierdziła Diana- Może Emma tak, ale my to co innego! -Dobrze, córeczki. Chyba zamówię pizzę. -Pizza?- wychyliła głowę zza drzwi Emma.- No! Nareszcie coś porządnego! Po obiedzie rodzina udała się do swoich pokoi. Bliźniaczki bawiły się lalkami. Ell czytała. Emma uczyła się i nagle przerwała. "Ciekawe skąd się wziął ten znak w ogrodzie.- zamyśliła się- Pójdę go obejrzeć!" Wyszła cicho jak…