Filozofia · 2 min czytania
Dimajon
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Dimajon.
Stoi nad nami. Ponad nami wszystkimi. Ponad wszystkimi Ludźmi. Ma wiele imion, ale żadne z nich nie określa Go precyzyjnie. Jest ponury i cichy. Przypomina naelektryzowane powietrze, mieszające się w czerni nocy, chwilę zanim pierwsza kropla deszczu rozbije się o szybę. Jego lewe oko, nerwowe i rozbiegane, obserwuje nas. Każdy ruch, gest, słabość. Przypomina pod tym względem lśniący rubin, tylko porusza się dużo, dużo szybciej. Prawe oko jest spokojne i patrzy w dal. Przenika horyzont. Jest jak połyskujący w półmroku oszlifowany brylant. Jest wielki i zielony. Unosi się w oparach nieznanych substancji. Kiedy się pojawia, roztacza woń ozonu. Jego ręce spoczywają na opasłym, włochatym brzuchu. Ma na imię Dimajon, Wyobraźnia. Znasz go. Ale nie powiesz tego na głos, bo zostaniesz…