Dlaczego?

Początek1 / 1

Dlaczego bez ustanku muszę zadawać sobie to pytanie: "DLACZEGO?”. Dlaczego zawsze jest tak, a nie inaczej? Dlaczego mimo, iż bardzo chcesz, nadal nie możesz? Dlaczego, gdy zaczynasz już myśleć, że coś się zmieniło, to okazuje się, że nie zmieniło się nic? Dlaczego wiecznie próbujesz TO naprawić, wyprostować, wyjaśnić, dowiedzieć się nawet: "dlaczego?”, a potem próbując TEMU wytłumaczyć, wciąż nie uzyskujesz rezultatu? TO wciąż sterczy wszędzie dookoła, ignorując Cię i śmiejąc się z Ciebie, lecz nigdy w żywe oczy. Mimo to Ty wiesz, słyszysz przecież te ciche drwiny i znowu reagujesz, po raz dziesiąty, setny, tysięczny, lecz TO do niczego się nie przyznaje, TO zawsze mówi: "To nie ja”. Lecz TO dobrze wie, że Ty wiesz, ma Cię jednak głęboko w dupie. Ale to przecież dzielna TY, waleczna, nieustraszona wojowniczka, próbująca naprawić zepsuty przez TO świat, to jedyna w swoim rodzaju TY, Ty nie możesz się poddać. Ciągnięta za rękę przez zdrową ambicję podejmujesz więc kolejne próby, starając się ze wszystkich sił, które pobierasz już chyba na kredyt, dlaczego więc TO bezczelnie idzie dalej i dalej, kiedy Ty wciąż stoisz w miejscu? Dwóch równych rywali: TY – zawzięty i niestrudzony, życiowy szambonurek, dążący to zutylizowania całych zalegających w świecie, egzystencjalnych pomyj; TO – parszywe, obłudne i niezniszczalne gówno, syf, który zawsze wypływa na…