Do współczesnego człowieka

Początek1 / 1

W sieci naigrawasz się z ludzkości, Uzależnienia techniczne pożerają w całości A obok Ciebie wrzask ogłuszonych braci mniejszych, Nie ma dla nich już rzeczy cenniejszych, Bo najlepsze, by mieć wszystko dla siebie, By uznać się za lepszego od Ciebie.

Spadkiem waluty oczy zasłaniają, Pracą i obowiązkami się wyłgają Gdy choć raz im o życiu wspomnisz, Gdy brak tlenu wypomnisz A nadchodzącym krachem zduszą żywioł, Wywrzeszczawszy się na siebie nawzajem Okroją wolność, a to, co nazywają krajem Zamordują.

Inni znów nad Tobą płakać będą gorzko, Bo zgubiłeś sens istnienia, Zaprzestałeś ciągłego ich karmienia, Bo oni karmili obłudą, A Ty ich -