Poezja · Psychologia · 1 min czytania
Dół
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 2
Smutna melodia w radiu gra
Oczy zaszklone sa w łzach
Ręce drżą ze strachu
Słońce jest za białymi chmurami
Ja jednak troszke wierzę
że to wszystko przetrwamy
Część 22 / 2
Sił mi brakuje by żyć
Ukrywam prawdę mojego smutku
Chociaż jest wszystkim znana
Jestem w lęku pochowana
Lęk to mój wróg , który
pilnuje mojego