Dopóki śmierć nas nie rozłączy

Początek1 / 1

Stoję na krawędzi. Spoglądam w dół, w oddali migocze życie miasta. {i}(Krok w przód, krok w tył){/i} Kłębiące się myśli przyprawiają o ból głowy. Setki uczuć, wśród nich: wahanie, strach, niepewność. {i}(Krok w przód, krok w tył){/i} Wspomnienie ostatniego dnia. Zapowiedź brzemiennych w skutkach wydarzeń. Szarość codzienności. Przepełniony kielich goryczy. {i}(Krok w przód){/i} Narastający gniew. Brak perspektyw. Wszystkie uczucia zastąpione jednym. Pustka. Wewnętrzne wypalenie. Odszedł nawet smutek. {i}(Krok w przód. Ostatni){/i} {i}(Szybowanie){/i} Dzieje się to, czego się obawiałem. Tak po prostu. Uczucie strachu do niedawna obce. {i}(Początek){/i} Zaczęła umierać tydzień temu. Wtedy jeszcze nie wiedziałem. Byłem przy niej przez cały czas. Pielęgnowałem, poiłem, wystawiałem na światło słoneczne. Wtedy poczułem pierwsze ukłucie strachu. Co będzie, jeśli odejdzie? Odsuwałem od siebie czarne myśli. Skupiłem się na ratowaniu jej. Początkowo zauważyłem niewielką poprawę. Odzyskała część dawnego blasku. Wierzyłem, że będzie dobrze. {i}(Ciemność. Jasność.…