Doppelgänger

Początek1 / 1

-... Zdarza się jednak, że człowiek przekazujący relację o duchu, dowiaduje się później, że tak naprawdę nie był to żaden duch, lecz osoba wciąż żywa. Spotkanie owo ma jednak pewne cechy paranormalne, których nie da się racjonalnie wytłumaczyć. - Peter Palmer zawiesił na chwilę głos i rozejrzał się czujnie po sali. Publiczność go nie zawiodła; na zdecydowanej większości twarzy malował się pobłażliwy uśmieszek. Zawsze tak było; na jego wykłady przychodziły tłumy, lecz nikt nie traktował poważnie tego, co mówi. Wszyscy uważali go za nieszkodliwego wariata. Westchnął cicho i podjął przerwaną wypowiedź. - Zjawiska te znane są pod ogólną nazwą "duchy osób żyjących". Pojęcie to jest używane dla określenia szerokiego zakresu podobnych do siebie zjawisk, polegających na zobaczeniu ducha, który wcale duchem nie jest. - Wśród ludzi rozległy się pojedyncze chichoty. Peter pozwolił sobie na słaby uśmiech - Dzielimy je na następujące grupy: sobowtóry, bi-lokacje, vardrogery i doppelgängery. - naukowiec rzucił okiem na zegar, wiszący przed wejściem. Za dziesięć piąta. Czas kończyć. Musi dzisiaj jeszcze wpaść do pracy. - Dzisiaj zajmiemy się tym ostatnim. Doppelgänger to osobliwe "rozdwojenie" osoby. "Klon" przeważnie pojawia się w pobliżu "oryginału" i wykonuje te same co on czynności. Ręka czarnowłosego mężczyzny, siedzącego prawie przed samą katedrą, wystrzeliła w górę. Peter nie był w stanie ukryć zdziwienia. -Tak? - uśmiechnął się zachęcająco. -Czy to prawda, że pojawienie się doppelgängera jest zwiastunem śmierci? - zapytał poważnie słuchacz. Przez całą aulę przetoczył się grzmot śmiechu. Nawet wykładowca przyłączył się do tej ogólnej wesołości. Zawsze bawiły go tego typu przesądy. -Nie. To tylko jeden z zabobonów. Nie ma na to najmniejszych dowodów. Pytający nie wyglądał na przekonanego. Już otwierał usta, by coś powiedzieć, gdy zagłuszył go drwiący głos. -A na istnienie duchów to niby są? - zakpił ktoś.…