Religia · 2 min czytania
Droga Jeźdźca
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Gdy dumny jeździec jechał Swą drogą, jedyną Poznaną i nową. Liśćmi i kwiatami wyścielaną. Piękną, wesołą, prowadzoną do zamku jedynego. I on, bowiem nią jechał. Na koniu i z mieczem Dumny, uśmiechnięty Bo wiedział, co wybrał I tak chciał. Droga wyścielana, pachniała! A jeździec bronił się przed wszystkim! Co nie z tej drogi, brudne, zaparte Bo dzielny i trwały był! I jechał, niczego się nie bał! Bo serce wesołe Oczyszczone Wyścielone Przygotowane Wymopowane z wszelkich brudów Kontemplował się jazdą najlepszą, bo wiedział gdzie jedzie. I choć to…