Inne · 2 min czytania
Duch
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Kocham człowieka, którego nie ma, Im bardziej nieistnieje, tym bardziej go chcę, Im bardziej wiem, że go nie zobaczę Chcę jego widoku, chcę oczu O pustce nieistnienia ducha. Czuję ciepło, choć wiem, że to wiatr, Widzę go jak widmo życia, Którego nie miałam odwagi poczuć, Którego nigdy nie chciałam ominąć.
Nie ma go, ale stoi przede mną, Wyśniłam go, nie mogąc go mieć, Nie słysząc go, znam jego melodię, Na pamięć znam, jego srebrny wzrok.
Z całej pewności jego nieistnienia Zrodził się mój chory świat,…