Inne · 3 min czytania
Dusza.
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Narodziło się dziecko. Jak każdego dnia. Lecz dla dwóch osób jest to dziecko nadzwyczajne. Dla dwóch osób jest to symbol miłości. Pierwsze kroki, pierwszy uśmiech, pierwsze słowo: Mamo. Wiele radości. Nawet więcej. Najszczęśliwsze dni w życiu. Dziecko tak słodko stąpa bosymi stópkami po pluszowym dywanie. Ojciec w swojej dużej, silnej dłoni trzyma kruchą dłoń niemowlaka. Łzy cisną się do oczu. Matka kołysze dziecko na dłoniach. Maluch uśmiecha się przez sen. Wokół tańczą nuty śpiewanej piosenki. Z zewnątrz zwykły dom. Szary budynek. Nikt by nie przypuszczał, że uchylenie drzwi do tego domu jest pozytywnie niebezpieczne. Można zostać porażonym ogniem miłości. Nawet gdy ściany były zimne, ciepło było odczuwalne....Tak było. Dzisiaj na czarnym fotelu, pośrodku pokoju, siedzi ojciec. Sam. Wpatruje się w puste, małe łóżeczko. Nad łóżkiem ustają biegnące kucyki. Po policzku ojca ścieka łza. Przed oczyma jedna scena: jego dusza, jego siła, jego życie, jego wszystko w dwóch osobach- żona i przyjaciółka, dziecko i serce...przechodzą przez ulice. Przechodzi żona trzymając niemowlaka na rękach, uśmiechnięta, szczęśliwa, macha ręką niemowlaka tatusiowi na do widzenia. Przesyła mu pocałunek nie wiedząc że to pocałunek ostatni, pożegnalny pocałunek. Nagle promienna twarz ojca zmienia swój wyraz. Rozlega się krzyk,…