Duchy · 1 min czytania
Dusza Ewy
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Czysta i niewinna, zginęła w fałszu i złu świata. Rozwinęła skrzydła, wzniosła się ponad wszystko. Wiatr rozwiał czarne włosy Ewy. Spotkał ją jeszcze jeden raz przy grobie. Była piękniejsza niż kiedykolwiek wcześniej. Biła od niej śnieżnobiała poświata. A pod tą świetlną powloką chowała się jej twarz. Twarz tej, która znał. Tej, którą kochał. Tej, którą zabił. Tylko oczy były inne. Gdzie podziały się te czarne jak węgiel? Patrzyły na niego niebieskie puste jak ocean. Palącym serce…