Duże niebieskie oczy

Początek1 / 1

DUŻE NIEBIESKIE OCZY

Wieki czyste, nieskażone, odeszły w dal. Utracona nadzieja i miłość. Przegrana walka z czasem. To wszystko uczyniło świat bezlitosnym.

Czteroletnia dziewczynka, brudna, w porwanym wdzianku, zagląda zza rogu. W jej dużych, niebieskich oczach widać strach, smutek i zło. Kiedyś była wesoła, Teraz nie wie, co to szczęście. Umie być zła, tak jak źli są ludzie w królestwie. Jest smutna jak wtedy, kiedy przyszli Oni. Boi się spotkania z Nim, z Najwyższym. W ręku ściska kawałek suchego chleba. Jedyny posiłek jaki może mieć. Zapomniała, co to znaczy żyć w dostatku. Koło Dziewczynki pojawia się nieco starszy chłopczyk. Prosi ją, by podzieliła się z nim jedzeniem. Dziewczynka pluje mu w twarz. „Nie dziel się z innymi, oni też nie dzielą się z tobą.” W myślach powtarzała zdanie, którego nauczyło ją życie. Zmierzch. Wszyscy już siedzą w swoich chatach. Tylko Dziewczynka idzie spokojnie w stronę domu. Wie, że niedługo przyjdą Oni. Sama nie wie, co jest lepsze. Nędza w domu, czy niewola w zamku u Niego. Najchętniej wybrałaby śmierć… Dziewczynka zamyka drzwi. W tym samym momencie słychać stukot końskich kopyt i wrzaski Mrocznych Rycerzy. Widać płomienie pochodni. Sieją grozę. Co wieczór, od 2 lat… I pewnie zostanie tak na zawsze…

Powrót nadziei. Upadek Zła. Lepsze dni. Krew.

Czternastoletnia dziewczyna, brudna, w porwanym ubraniu, zagląda zza rogu. W jej dużych niebieskich oczach widać strach i zło. Zawsze była zła. Ale teraz chce być szczęśliwa. Chce ocalić królestwo. Nie boi się spotkania z Najwyższym. W ręku ściska sztylet. Jedyna broń jaką znalazła. Koło Dziewczyny pojawia się nieco starszy chłopak. Prosi o wtajemniczenie do Planu. Pluje mu w twarz. „Nie dziel się z innymi. Niczym!” W myślach powtarza zdanie. Sama nie wie skąd je zna. Zmierz. Wszyscy już siedzą w swoich chatach. Tylko Dziewczyna wraz kilkoma osobami idzie spokojnie w stronę zamku. Sama nie wie, co jest lepsze. Z góry przegrana walka