Dwa miliardy lat świetlnych od mózgu

Początek1 / 1

Opierają się wygodnie dłonie Na ostrym złotym wrzecionie, W trawie głośno ryczy kamień, Pocieszany przez konwalie. Co to za świat? Równoległy? Prostopadły? Trzeci wymiar jednokładny?

Patrzę w górę, w dół na prawo Noga z butem biegnie żwawo. Zaraz, moment, chwilkę dajcie, A gdzie człowiek z resztą ciała? Tutaj wszystko nie tak działa? Szara masa głośniej wyje, Pędzą na nią cztery kije!

Obcy światek wtem faluje...…