Dylemat

Początek1 / 1

Kocham cię – skłamał. Postać z lustra przyglądała mu się z niesmakiem. Pewności, tego zabrakło, chyba. Jeszcze tylko krawat. Za mocno. Poluźnił. Ruszył ku sieni. Szybkim ruchem chwycił leżące na komodzie klucze. Ahh... Tuż przed drzwiami obrócił się na pięcie i sięgnął dłonią do szafy. Nie... Nie... Nie... Ta! Prążkowana, będzie odpowiednia. Zatrzasnął drzwi i podszedł do windy. Spojrzał do drucianego wnętrza szybu. Chwilę później odgłos zelówek zagrał na gładkich ścianach klatki schodowej. Wypadł w jasność dnia. Długie kroki rozpędziły zamyśloną postać. Zegarek. Piętnasta. Zdążę. A wiatr lekko podrzucał mknącą marynarkę. Ja się chyba duszę? Czuję, jak moja przestrzeń zaczyna się kurczyć. Wystarczy, że wyprostuję ręce i przebijam tę bańkę. Wszędzie są jej rzeczy. Nawet pasta do zębów jest jej. Czy od teraz będę korzystał z pasty którą ktoś kupi? Kątem oka dostrzegł czerwony sygnał. Zatrzymał się tuż przy krawędzi jezdni. - Szlak! - dłonie schyliły się by strząsnąć drobinki wody, które trafiły na kanciaste spodnie prosto spod kół…