Dziesięć lat

Początek1 / 1

Dziesięć lat podnosiłem się z ziemi po ciosie, który ominął szczękę i trafił prosto w serce.

Przez dziesięć lat uparcie lizałem rany, starannie kładłem każdy szew, zwierałem pęknięcie i ścierałem bliznę.

Ślady krwi na piersi zmyłem wódką. Ślady głęboko w pamięci zmyłem czasem.

Dziesięć lat.

A ty przychodzisz, zdzierasz szwy ot tak, nieświadomie. Kopniakiem otwierasz drzwi (całkiem jak na kiepskim westernie), za którymi leży pogrzebany i nikomu nie potrzebny stos martwych wspomnień.

Czy słyszysz wycie? To one