filozofia · 2 min czytania
Dziewczyny w Złotych Sukniach
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Majestatyczna czerń spoglądająca przez wszelkie fizyczne powłoki; Jakże piękna musi być to czerń; Otwierając oczy dostrzegasz świetlisty kosmyk dodający komfortu wzrokowi; Lecz ty nadal w myślach trzymasz ten złocisty cierń.
Wiosenne słońce ogrzewa jak co rana twe rany; a nocna ciemność spławia wewnętrzne nieurodzaje; lecz ty nadal widzisz przed sobą jedynie suknie; rzucające blask na wszystkich miłości rodzaje; złote jak zagubione dawno serce; którego nie zaczniesz szukać dopóki nie dostrzeżesz ponownie; tych wszystkich pięknych dziewczyn w cekinowych, złotych sukniach; które odpłynąć w twojej głowie miały jak Odyseusz, w poszukiwaniu chwały; choć