Dziura w całym

Początek1 / 1

Dom. Dom na rogu stoi. Trzy piętra. I parter. Na parterze sklep. Ze spodniami. Duży wybór. Setki modeli, kolorów. Wszystko czego dusza zapragnie.

Uwaga! Klienci. (Klient - płaci i wymaga) Wchodzą dwie osoby. Mama z synkiem. Podobni do siebie jak dwie krople. Krople porannej rosy. - Mamo, mamo! Te są idealne. - Podobają ci się? - Tak mamusiu. Tylko te i żadne inne. - Bardzo proszę. Do widzenia! - sprzedawca jest uśmiechnięty, trudno mu się dziwić.

Mama z synkiem wracają do domu. Geniek, bo tak ma na imię zakłada spodnie przed całą rodziną. Wszyscy są zachwyceni. Tata, siostra a nawet kotka o wdzięcznym imieniu Włosia.

Po jakimś czasie chłopiec wychodzi na dwór, żeby się pokazać kolegom. Na ulicy wszyscy się za nim oglądają. Wydaje mu się, że się z niego śmieją. Ale dlaczego mieliby się śmiać? Dlaczego ludzie się śmieją? Nagle widzi jak idąca obok niego kobieta omal się nie przewróciła o nierówny chodnik. Jaka jest jego reakcja? Śmiech. Śmiech z cudzego nieszczęścia. Otóż to!! Oni śmieją się z jego nieszczęścia. DZIURA. Na pewno ma wielką dziurę w swoich nowych spodniach. I to jeszcze na tyłku.

Idąc dalej spotyka kolegów. Puki stoi frontem nic. Ani słowa. Nikt niczego nie zauważył. Żadnej dziury. Nawet tego że ma nowe spodnie.

Ktoś ich woła. Geniek…