Emerytura

Początek1 / 1

Emerytura

Zbliżały się święta wielkanocne. Zupełnie nieoczekiwanie (jak to zwykle u nas bywa) jednym z centrów życia społecznego stała się poczta. Ludzie oszaleli na punkcie wypisywania kartek, wysyłania paczek do dawno niewidzianych bliskich. Jakby nie dość było zbliżających się świąt, to jeszcze zbiegły się różne terminy płatności. Jednym słowem ruch na poczcie był jak w ulu. W pewnym momencie do pomieszczenia weszła starsza kobieta. Nie zważając na długą kolejkę podeszła do okienka. - Pani, proszę pani, co z moją emeryturą? - zapytała młodą urzędniczkę. - Chwileczkę, zaraz poproszę kierowniczkę - dziewczyna pobiegła na zaplecze i poprosiła swoją przełożoną. Pani kierownik nie spieszyła się z podejściem. Kiedy zobaczyła starszą panią w oczach miała „mord”. - To znowu pani? Już pani mówiłam, że będzie jutro! - była zupełnie nie w humorze. - Aha... - Teraz mówi pani „aha”, a za pięć minut znowu pani przyjdzie! - To, co z moją emeryturą? - starsza kobieta nie dawała za wygraną. - Będzie jutro! Listonosz pani przyniesie! Rozumie już pani? - wykrzyczała kierowniczka poczty. - Aha... - powiedziała starsza kobieta i powoli ruszyła w stronę drzwi. Przy drzwiach zatrzymała się. Stanęła myśląc nad czymś głęboko. Po chwili obróciła się i ponownie podeszła do okienka. Młoda urzędniczka przesiadła się do innego okienka. Staruszka wypatrzyła ją przez gąszcz ludzi i ruszyła w jej kierunku. - Pani, proszę pani, co z moją emeryturą? - Listonosz jutro pani przyniesie. - Na pewno? - Tak, na pewno! - A czy on będzie o pierwszej, bo ja muszę wyjść? - Nie mówił mi, o której do pani przyjdzie. Jak przyjdzie to przyjdzie! Może i będzie o pierwszej... Musi pani na niego czekać! - A nie mogłabym dostać pieniędzy dzisiaj? - Jutro przyniesie je pani listonosz! - Ale jak tu już jestem, to może dzisiaj je zabiorę... - Jeszcze ich nie ma! Listonosz przyniesie je pani jutro! - Aha...! Starsza pani…