Eragrostis Cilianensis

Początek1 / 1

12 maja 2008 Dwa lata poszukiwań doprowadziły mnie do wzgórza, porośniętego bujną miłką eragrostis cilianensis. U podnóża rozciąga się opuszczony staw, a zza grzbietu rozległa łąka, aż po horyzont. Zatrzymałem się w połowie wysokości z widokiem na piaszczysty brzeg. Ziemia i łodygi traw są nienaruszone, zatem od długiego czasu nikt tu nie pomieszkiwał. Zasnąłem z głową na prostym posłaniu, przez które dochodziło przytłumione tętnienie mrówek albo dżdżownic. W nocy całe wzgórze pachnie słodką miłką. Aż ślinka cieknie.

23 maja 2008 Nasze muszle z zewnątrz noszą ślady miejsc, przez które przeszliśmy, dzięki czemu na widok nieznajomego ślimaka mogę powiedzieć, skąd przybywa. Niestety w środku jest tak ciasno, że nie przyjmujemy gości, przez co przestaliśmy ze sobą całkowicie rozmawiać. Ja z trudem zmieściłem ten dziennik i atrament. Na kolor ścian mogłem wybrać: a) zielony z roślin b) czerwony z gliny lub c) perłowy, którego jakoś dziwnie zawsze mam pod dostatkiem. Zdecydowałem się na ten ostatni, co pewnie czyni mnie jakimś ekscentrykiem.

2 czerwca 2008 Pierwszy raz powędrowałem na południowe zbocze, gdzie miłka okazała się w połowie obgryziona. Przypuszczam, że nie jestem sam.

4 czerwca 2008 Pojawił się na szczycie. Na muszli zeschnięte błoto i ususzony kwiatostan setaria decipiens, którego nie widziałem już od dawna. Mam nadzieję, że nie zatrzyma się na długo, przecież tacy jak on wybierają miejsca mniej skalne. Wieczorem zszedł na południowe zbocze. Może już wybrał się w dalszą podróż?

20 czerwca 2008 Najgłupsze przekonanie ludzi odnośnie ślimaków, to że uwielbiamy biały ser, z którego ponoć wyrabiamy pierogi. Widziałem kiedyś, jak człowiek torturował mojego kumpla, uderzając go po oczach i obiecując twaróg gawroliński, poniekąd bardzo drogi. W naszej religii oczekujemy przyjścia mesjasza z wielkimi rogami, który będzie wyrabiać pierogi, zamieniające ludzi w poa nemoralis. Każdy ślimak stanie wtedy przed decyzją, czy chce pożreć swojego dawnego prześladowcę, czy mu darować.…