Friendship

Początek1 / 1

Weszłam do pokoju i od razu wiedziałam, że coś się stało. Może to co zwykle, może nie – ona i tak miała łzy w oczach i siedziała na TYM fotelu. Patrzyła w okno. Zaczęła mówić, zupełnie tak jak zwykle. - Wiem, że wiesz co powiem. To co zwykle z resztą: „czemu inni mają mnie za idiotkę?! Nie chcę, żeby tak myśleli...”, a ty odpowiesz: „sama się za taką uważasz, czemu więc inni mieliby się wysilać i to zmieniać? Może przestań tak myśleć i zmień to zanim zaczniesz udowadniać to innym...!”. Ale nie mam im czego udowadniać... bo JESTEM idiotką... - Nie jesteś... – odwróciła oczy od ptaków i spojrzała na mnie. - Nie przerywaj mi, proszę... Bo muszę powiedzieć ci.. Jak to zrobić? Jak być dziewczyną na jedną noc, jeden wieczór, a potem przejść z tym do porządku dziennego? - Nie rozumiem... – westchnęła. Nie chciała opowiadać. - Kiedyś miała przyjaciela. Na jakiejś imprezie spaliśmy ze sobą, a potem było zupełnie tak jak przedtem. Nic się nie zmieniło, nie dlatego, że udawaliśmy, tylko dlatego, że NIC SIĘ NIE STAŁO. - Nadal nie rozumiem. – podciągnęłam nogi pod brodę i patrzyłam na nią pytająco. - Ja się w nim zakochałam i wiedziałam, że tylko będąc jego przyjaciółką mogę być blisko. Nie było innej możliwości. A dla niego „nic się nie stało”. I pytam ciebie, jak przejść do porządku dziennego z czymś takim. Z byciem „jednorazową dziewczyną”... - Ja... - Nauczyłaś mnie tego. Przyzwyczaiłaś się. Powiedz mi jak? - Nie wiem. Odruch naturalny...? Ale ja nigdy nie kochałam moich przyjaciół w taki sposób. - Ile zrobiłabyś dla przyjaźni? – co ją opętało? CO JĄ, CHOLERA JASNA, DZIŚ OPĘTAŁO??!! – Wiem, że nie rozumiesz. Wytłumaczę ci. Czułaś kiedyś coś takiego, że widząc kogoś coś w środku ciebie przewalało się dokładnie, zaczynało ci się kręcić w głowie i robiło się ciemno przed oczami? I żałowałaś wszystkich głupich rzeczy, których kiedykolwiek dokonałaś, bo teraz i tak nie masz odwagi uśmiechnąć się nawet do tej osoby? I czujesz, że gdybyś mogła spędzić z nią jedynie godzinę, to byłaby…