Frunę

Początek1 / 1

Frunę. Czy wysoko? Na tyle, by spojrzeć na was z góry, byście musieli zadzierać głowy, by dostrzec na niebie moja sylwetkę. Wiatr sprawia, że nawet nie słyszę waszych okrzyków i westchnień, tylko szum dookoła mnie, we mnie, wszędzie. Frunę. Ciepło napełnia moje kolory, jestem teraz czerwona i błękitna, i zielona, i żółta. Ach! Widzę otwarte usta dzieci, ich palce, które wskazują na mnie, oczy przepełnione zachwytem. Powietrze kołysze mną, czuję jego objęcia, jego dłonie? A za