Furmanka Hydromagiczna

Początek1 / 1

Furmanką cisnę przez ziemię. Furmanką, z zgrzytem, z łoskotem, i czasem hyżo jak jeleń, i czasem oplwany błotem.

A razem ze mną na sianie, stągwie się w słońcu chlupoczą, w tych stągwiach wody szemranie, w tych stągwiach krople się boczą.

A Kryształ znika obficie, gdy dotkną kopyta bruku , kamratom starcza to picie gdy brak jest przedniego trunku.

I sam też w podróż zabieram, Dzbany co nowe i stare. I sam też wody nabieram, choć wina nie ma w nich