Gdy ciebie nie ma...

Początek1 / 1

Gdy ciebie nie ma...

Gdy ciebie nie ma, głucha cisza wokół; I pustka krzyczy dziurą słońca czarną. A ucho słucha wracających kroków..., Lecz to nie ty, nie ty... To echa marność.

Gdy jesteś blisko, ciepło twoje czuję; Grzeję w twym słońcu, tonę w jego blasku. Dusza znów spiewa, serce się raduje, Ciało chce tańczyć całą noc do brzasku.

Gdy się oddalasz, wiewem lodu cucisz. Zamieram z chłodu i staję się soplem. Dygocąc z zimna czekam czy powrócisz...? Czy to nie farsa? Czy to nie okropne?

I jestem rada, gdy mi słońcem świecisz, Bo śpiewa słowik, trelem gra skowronek, W żar wpada ciało, dusza w niebo leci. Piękne jest życie. Piękny każdy…