Gobelin.

Początek1 / 1

Stoję tu - przy gobelinie, Co nadaje sens istnienia, Wierząc, że czas ten przeminie Biorąc serce z zaskoczenia, Bo się tam na dnie snów rodzi Tak potrzebna nagła pustka, Gdyż w natchnieniu, co nadchodzi Do nadziei jest przepustka.

Widzę, jak się na arrasie Mgła rozprasza nad szczytami, Więc tu stoję - na tarasie I ponownie płaczę łzami, Bo tu nadal mgła zalega, Co do kości chce…