goniący myśl

Początek1 / 2

5.06.2022 3:46 goniący myśl...

mały był dom, drewniany wokół ludzi kilku i ogień połamany zamknięty w życia schyłku chata w głębi myśli zwykła, tak bardzo zwyczajna i prawda co szczęściem nie śni i otchłań czująca ból światła a gdyby tak raz jeszcze zbudować nowe miejsce na innej wśród lasu polanie? bez błędów tej chwili przeszłej co toczy dzisiejsze trwanie czy inne byłoby nic?

Beztrosko, niezrozumiale, idąc przed siebie w czas, znów ją ujrzałem. Kołysała się w mdłym świetle, czując, że już nigdy nie dotknie jutra. Była blisko, w pół rozdarta, chociaż twarz jej wytrwale nie chciała wierzyć, że jednak przyszło zawisnąć. Sprawiłem jej kolejny dzień.

- daj oddech do szyby! - oddycha? - tak, widzę mgłę - dajcie tlenu! - mało jest, zasypia - tlenu kurwa! - to sen...

Trudno było obudzić, to martwe, niczyje dziecię. Trudniej zrozumieć dlaczego. Mówią idź dalej, bo w ich doskonałym świecie, nigdy nie jest za późno. A ona upadła teraz, słaba mówią ci, co dna nie widzieli.

Część 22 / 2

"Przecież to po nic, na próżno, szkoda tej niedzieli, bo można by tak jak zawsze pójść świętą drogą do boga, a ona zepsuła to wszystko. Głupia kurwa nie mogła zaczekać, aż ten święty skończy się dzień!"

- stwierdzili ludzcy idioci...

Głupia... mądrości krzyczeli ludzie. Jak ja ich nienawidzę! Raz jeszcze przez nich wstydzę się być człowiekiem.

- zajmij się niczym, bo o to chodzi w słowach, by od nowa, raz jeszcze nie widzieć nic - jakie jest pytanie? - jaka jest odpowiedź?…