Proza · Środowisko · 1 min czytania
Gra życiowa
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 1
Kiedy widziałem Ich. Znowu te same roześmiane twarze cieszące się z życia, którego tak naprawdę nie mieli. Potrafili tylko idealnie zagrać w tym teatrze pod tytułem „Życie”. A ja nie grałem, bo mnie i tak zepchnęli do roli scenicznego. Miałem pomagać przy zmaganiu im się z problemami. Pomyślałem wtedy: „do cholery z tym!”, dlatego właśnie zostałem widzem. Naprawdę wiernym widzem, wstającym co…