Edukacja · 3 min czytania
Gramatyka Pana Jana
Bezpłatny fragment · pierwsze 50%
Początek1 / 2
Gramatyka Pana Jana
Wypowiedzenie Współrzędnie Złożone W Trybie Rozpaczającym
Jaś zasypia i pamięta, Klasa pierwsza, druga, trzecia, Szkoła, pani usmiechnięta, Czyste klasy, ani śmiecia. Koleżanki i koledzy Zdobywają góry wiedzy. Jedna tylko się wymyka – Gramatyka!
Rodzaj męski, rodzaj żeński, Komu, czemu, gdzie, dlaczego? Jak to pojąć? Same klęski, Nie nauczy się niczego! Jaś wspomina i pamięta, Byli chłopcy i dziewczęta. A tu co to? Ale draki! Rodzaj nijaki!
Część 22 / 2
Dopełnienie, orzeczenie, Pojedyńcze i złożony. Osobowe zakończenie; Jaś nasz siedzi przerażony. Czasy, tryby, koniugacje, Niemozliwe deformacje. Gdyby ryby ująć w dyby. Tylko na niby!
Nagle, co to? Zegar tyka... John się budzi w przyszlym czasie. Niepotrzebna gramatyka! Na obczyźnie dobrze ma się. Kara stoi na kornerze, Żywiec mrozi się w kulerze. Bejsment za kasz wykończony, John już poszukuje żony.
O! Rodaku! W trybie wołam, Partykułą się posłużę Niechaj język stanie kołem! Gramatyko – pożyj dłużej! Janie mądry, Janie dobry Dzieciom powiedz kto to…