Gwiazdkowy cud

Początek1 / 3

- Mamo, wiesz przecież, dlaczego nie przyjadę. Nie, mamo, prawda musi pozostać między nami. Nie mów nic tacie. Wesołych świąt, mamo!

Martina nie spędzała Świąt Bożonarodzeniowych ze swoją rodziną od wielu lat. Opuściła dom po śmiertelnym wypadku jej siostry.

- Martina! Możesz mi pomóc?

- Oczywiście, Melissa. Daj mi tą skrzynkę.! Co to jest?

- Ozdoby choinkowe i mała choinka. Przyniosłam ją z piwnicy.

- Po co? Jedziesz przecież do rodziców, a ja nie obchodzę świąt.

- Żeby było tu świątecznie. Jingebeals, Jingebeal.

Melissa była już w świątecznym nastroju.

Część 22 / 3

- Zostaniesz tutaj sama na święta? Dlaczego nie odwiedzisz rodziców?

- Nie mogę. Od śmierci mojej młodszej siostry nie rozmawiam z ojcem.

- Co się stało? Jeśli chcesz, opowiedz mi o tym. Ale nie zmuszam cię do wyznań.

- We Wigilię Julia i ja pojechałyśmy na jarmark świąteczny W drodze powrotnej wpadłyśmy w poślizg. Julia zmarła w szpitalu. Ojciec obarczył mnie winą, bo ja przeżyłam. Nie potrafiłam już dłużej znieść zarzutów ojca i wyprowadziłam się.

- Przykro mi. Ale to nie ty prowadziłaś samochód?

Na to pytanie Martina nie odpowiedziała. A Melissa nie chciała już więcej pytać.

- Rodzice nie wiedzą, że każdego roku jadę do nich. Najpierw idę na cmentarz do Julii a potem na pasterkę. Stoję na zewnątrz. Zanim ludzie wyjdą z kościoła, wracam do domu. Jeśli pada śnieg, kościół wygląda malowniczo. Obok stoi pięknie oświetlona choinka. W dzieciństwie bawiłyśmy się tam. Robiliśmy wojnę na śnieżki.

Część 33 / 3

- Piękne wspomnienia.

- Szkoda, że tylko wspomnienia.

- Mogłabym w tym roku nie pojechać do moich rodziców. Spędziłybyśmy Wigilie razem.

- Nie martw się o mnie Melissa. Jesteś moją najlepszą przyjaciółką, ale chciałabym zostać sama.

Dwa dni później Melissa wyjechała. Przedtem zdążyła ubrać choinkę. Martina została sama. Nie przygotowała żadnej potrawy i nie śpiewała kolęd. Nie miała na to ochoty. W nocy pojechała pociągiem do kościoła. Jej rodzice mieszkali kilka kilometrów od najbliższego miasta. Martina nie potrzebowała dużo czasu, aby tam dojechać. Poszła najpierw na cmentarz, gdzie pochowana została jej siostra. Chociaż na ziemi leżało dużo śniegu, usiadła.

- Kiedy zmarłaś, obiecałam sobie, że nie powiem prawdy. Ale nie mogę już wytrzymać. Tata mnie nie nawidzi. Jestem ciągle sama, nawet w święta. Julia, nie mam już sił, kłamać. Musze komuś o tym powiedzieć.

Kiedy…