Historia Marcusa (czyli bełkot osoby chorej psychi

Początek1 / 1

Historia Marcusa (Czyli bełkot osoby chorej psychicznie) Nazywam Się Marcus Cocaine mam 33 lata i mieszkam w „Happy Town” jak wskazuje nazwa miasta jest ono powiedzmy …wesołe .Ludzie w nim mieszkający są zawsze radośni, pogodni i mili , samo miasto może pochwalić się tym że ma najmniejszą średnią przestępstw w kraju .Opowiem wam trochę o Sobie żebyście mieli ogólny zarys tego jak żyję .Pracuję w firmie produkującej ciastka o wdzięcznej nazwie „Udław Się” , można by pomyśleć że z taką nazwą w branży cukierniczej powinno się już dawno zbankrutować ,nic bardziej mylnego .Firma ta była jedną z największych w kraju i zatrudniała 1/3 mieszkańców ,gdy większość ludzi była po prostu cukiernikami albo sprzątaczami Ja zajmowałem się zarządzaniem i marketingiem . Pewnie niektórzy zauważyli moje nazwisko, więc od razu powiem że nie jestem dilerem narkotyków ani ich nie zażywam ,czysty zbieg okoliczności .Jestem dumnym posiadaczem żony ,na imię jej Amanda i poznaliśmy się już w pierwszej klasie liceum wiec przeżyliśmy ze sobą 16 lat , Mamy ładny biały domek z krótko przystrzyżonym trawnikiem i dużym kwietnikiem w którym są chyba wszystkie kwiaty świata , jak każde nowoczesne małżeństwo posiadamy dwa samochody żeby jedno nie prosiło drugiego o podwózkę .Mogło by się wydawać że jesteśmy młodym szczęśliwym małżeństwem mieszkającym w idealnym mieście , no ale tak do końca nie byliśmy szczęśliwi z tego powodu że Amanda była bezpłodna i nie mogliśmy mieć dziecka , metodę „In Vitro” odrzuciliśmy od razu a adopcji nie braliśmy nawet po uwagę , pogodziliśmy się z faktem że nie będziemy mieli dzieci i żyliśmy dalej . Sprawiliśmy sobie za to małego pieska , był zwyczajnym niczym nie wyróżniającym się kundlem którego nazwaliśmy „Kostek” .Dlaczego akurat tak nadaliśmy mu na imię ?? Już śpieszę z wyjaśnieniem . Kostek w ciągu jednego dnia potrafił zjeść 5 kilogramowy worek karmy dla psów a wyglądał jak worek kości .Tyle powinno wystarczyć na początek . Nie wiem czy to co przeżyłem w ostatnim miesiącu było wytworem mojego umysłu czy wydarzyło się naprawdę, wszystko zaczęło się w pewny poniedziałkowy ranek … Obudziłem się około w pół do siódmej, to była odpowiednia godzina żeby na wszystko starczyło mi czasu ,Amanda jeszcze spała więc nie budząc jej delikatnie wstałem z łóżka ,wziąłem gorący prysznic ,wypiłem kawę i właśnie wychodziłem z domu. Śniadanie zjem na mieście jestem fatalnym kucharzem wiec nie chciałem ryzykować zatrucia się gdybym sobie coś zrobił. Za dwadzieścia ósma byłem już przed firmą i że miałem trochę czasu poszedłem coś zjeść do „Cioci Lucy” podają tam chyba najlepsze omlety w Happy Town , gdy szedłem do baru mijałem księgarnie i mój wzrok przykuła książka z dość zabawnym tytułem ,było to poradnik jak zostać ateistą Książka była cała czarna na okładce był przekreślony krzyż a pod nim widniał tytuł ” Człowiek Bez Religii Jest Jak Ryba Bez Roweru „przyznam spodobało mi się to hasło zwłaszcza ze nie byłem przesadnie religijny , co innego Amanda ona była aż za bardzo religijna . Przy barze zawsze były porozstawiane różne stragany z warzywami , mięsem , z owcami i ze wszystkim czego można zapragnąć trochę się porozglądałem i przystanąłem przy straganie z rybami , pomyślałem że jak może skończę wcześniej prace to wpadnę tu jeszcze raz i kupię rybę na obiad…lecz gdy patrzyłem na te wszystkie łososie ,mintaje, halibuty nagle mrugnęła do mnie jedna ryba !! najpierw pomyślałem że mi się wydawało ale za chwile mrugnęła do mnie druga potem następna i kolejna a ja na to patrzyłem jak cały stragan z rybami zaczyna mrugać nagle usłyszałem głos -dzień dobry pomóc w czymś?? - co ??-głos który przerwał mruganie należał do sprzedawcy - no stoi pan już tak z dziesięć minut i patrzy się pan na moje ryby więc pomyślałem że pan chce jedną kupić -Widział pan to przed chwilą ?? -przepraszam, co miałem widzieć ?? -no jak to co te ryby mrugały do mnie - ha ha…