Historia Opowiadacza

Początek1 / 1

Już widać latarki małych. Że też im się chce tu przyłazić. No muszę rozłożyć ich kocyki. O jak ładnie. Teraz mój fotel. Zaraz... to był pieniek. Stuk musiał zrobić jak spałem. Stuk nie ma rąk. Znaczy się Puki też przylazły. Całkiem ładnie go zrobiły. Może Go zrobiły. Ciekawe. Zobaczy się kiedy będę opowiadał. Jeśli miał być dla kogoś innego to niestety zrobiły i zostawiły na moim terenie. Niech spadają. Nom. Co... Jak... No co powinienem tym dzieciom opowiedzieć. Może sobie powspominam. A więc zacząć się zaczęło to chyba tak... Jak zwykle pada. Niby czego się spodziewałem. Tu zawsze pada, pada. W przerwach pada, pada i pada a jak już nie ma co padać to jeszcze pada, pada i pada a potem znowu pada i jeszcze pada a w ramach odpoczynku od padania pada, pada i pada. Przygód mi się zachciało. Może jeszcze mi się zachce smoków i podróży do wnętrza ziemi. Nigdy więcej przygód. Nawet nie będę myślał o przygodach. Od tego deszczu będę miał katar. Albo gorzej... mokre skarpetki. Czy o zgrozo!! Będę kichał! Wierzcie, oj wierzcie nie ma nic gorszego niż kichanie. Kichanie jest największą zarazą mokrych okolic. Nie lubię kichać. Pamiętajcie, kichanie jest zue. Tak…